ankara'nız hazır!

​

dedi, santraldaki kız
evet ankara hazırdı hep hazırdı
güven parka doğru mahir’le
yürümeyle koşma arası
bir gidişimiz var
adresi şaşıran rüzgar
milli kütüphanede karşımıza çıkardı

beynimizde, tren yolu geçmeyen kentlerin
en işlek caddelerinde trenler çarpışıyor
çay bardaklarında unutmuşuz ellerimizi
ayaklarımız parka kadar getirmiş
karşılıklı ölümüne susuyoruz

​

susmaksa bu kadar olur
uykuya yakın planda
çöpçü arkadaşlar
cevap hakkı doğuran
konuşma faslını
fazlasıyla kullanıyorlar
yakayı kurtaran yapraklar
ayaklarımızın dibinde kuduruyor
çorbada tuzumuz bulunsun diyoruz
sokağı birlikte kaldırıyoruz
saat 05.00
güven park’ta ağaçlar uyanıyor
banklara uzanmış bir takım adamlar
soğukta geçen çalar saatsiz uykularını
arkası horozlu aynalarda ayağa kaldırıyorlar